انتقال از دان استارتر به دان رشد یکی از حساسترین مراحل مدیریت تغذیه مرغ گوشتی است. این تغییر اگر به درستی انجام نشود، میتواند باعث شوک به پرنده، کاهش مصرف خوراک، ایست رشد و در نهایت افزایش ضریب تبدیل و کاهش یکنواختی گله شود. هدف این است که این انتقال با کمترین استرس ممکن برای دستگاه گوارش پرنده انجام شود. در ادامه به بررسی اصول و روشهای صحیح این انتقال میپردازیم: چرا این انتقال حساس است؟ 1. تغییر بافت و اندازه ذرات: دان استارتر معمولاً به صورت کرامبل (دانههای ریز و شکسته) است تا جوجهها به راحتی بتوانند آن را بخورند. دان رشد معمولاً به صورت پلت (استوانهای شکل) یا گاهی آردی است. تغییر ناگهانی بافت ممکن است باعث ترس پرنده یا عدم تمایل به خوردن شود. 2. تغییر ترکیبات غذایی: سطح پروتئین و اسیدهای آمینه در دان رشد نسبت به استارتر کمی کاهش مییابد و ممکن است سطح انرژی افزایش پیدا کند. دستگاه گوارش و متابولیسم پرنده باید به این تغییر عادت کند. 3. کامل نبودن دستگاه گوارش: در سن انتقال (حدود ۱۰-۱۴ روزگی)، دستگاه گوارش جوجه هنوز در حال تکامل است و پرزهای رودهای به طور کامل توسعه نیافتهاند. تغییر ناگهانی میتواند به این ساختارهای ظریف آسیب بزند. --- بهترین روشها برای انتقال موفق ۱. انتقال تدریجی (روش توصیه شده) این روش، طلاییترین و مطمئنترین راه برای تغییر دان است. به جای تعویض ناگهانی، طی چند روز، دان استارتر و رشد را با هم مخلوط میکنید و به تدریج نسبت دان رشد را افزایش میدهید. یک برنامه نمونه برای انتقال در ۴ روز: · روز اول (مثلاً روز ۱۲): ۷۵٪ دان استارتر + ۲۵٪ دان رشد · روز دوم: ۵۰٪ دان استارتر + ۵۰٪ دان رشد · روز سوم: ۲۵٪ دان استارتر + ۷۵٪ دان رشد · روز چهارم: ۱۰۰٪ دان رشد نکته: تاریخ شروع انتقال را بر اساس توصیه راهنمای سویه خود تنظیم کنید. برخی سویهها انتقال را از روز ۱۰ و برخی از روز ۱۴ توصیه میکنند. ۲. انتقال پلکانی (بر اساس سن) در این روش، شما صرفاً بر اساس سن پرنده، در یک روز مشخص، دان استارتر را به طور کامل قطع کرده و دان رشد را جایگزین میکنید. این روش توصیه نمیشود زیرا ریسک افت مصرف خوراک و شوک گوارشی بالاست. ۳. انتقال بر اساس مصرف خوراک (روش دقیقتر) این روش کمی مدیریتشدهتر است و بر اساس مقدار خوراک مصرفی گله انجام میشود. برای مثال، ممکن است توصیه شود که گله حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ گرم دان استارتر به ازای هر پرنده مصرف کرده باشد، سپس انتقال به دان رشد آغاز شود. این روش اطمینان میدهد که دستگاه گوارش به اندازه کافی برای پذیرش جیره جدید رشد کرده است. --- نکات کلیدی برای یک انتقال موفق 1. مدیریت همزمان دانخوریها: در دوره انتقال، هر دو نوع دان (مخلوط) را در تمام دانخوریها بریزید. این کار باعث میشود همه پرندگان به یک نسبت از مخلوط جدید مصرف کنند و از ایجاد گلههای ناهمگن جلوگیری شود. 2. اطمینان از دسترسی به آب: در دوره انتقال، مطمئن شوید آب کافی و تمیز در دسترس است. آب به نرم شدن پلتها در چینهدان کمک کرده و عبور آن را از دستگاه گوارش آسانتر میکند. 3. نظارت بر مصرف خوراک: در روزهای انتقال، حتماً میزان مصرف خوراک را به دقت زیر نظر داشته باشید. اگر افت مصرف محسوسی مشاهده کردید، سرعت انتقال را کم کرده و مدت بیشتری از مخلوط با نسبت استارتر بالاتر استفاده کنید. 4. بررسی مدفوع: وضعیت مدفوع پرندگان را بررسی کنید. بروز اسهال یا مدفوع نرم و آبکی میتواند نشانه عدم تحمل جیره جدید یا شوک گوارشی باشد. 5. ارتفاع دانخوری: فراموش نکنید که با افزایش سن پرنده، ارتفاع دانخوری را نیز به طور مرتب تنظیم کنید. این کار به کاهش ریزش دان و دسترسی آسان کمک میکند. عواقب یک انتقال ناگهانی و اشتباه · افت شدید مصرف خوراک: پرنده ممکن است پلتهای درشت را نشناسد یا نتواند آن را بخورد. · ایست رشد: به دلیل کاهش مصرف خوراک، پرنده برای چند روز وزن اضافه نمیکند یا حتی ممکن است وزن کم کند. · افزایش تلفات گوارشی: شوک ناگهانی میتواند باعث بروز آنتریت (التهاب روده) و اسهال شود. · کاهش یکنواختی گله: پرندگان ضعیفتر ممکن است نتوانند خود را با شرایط جدید وفق دهند و از گله عقب بمانند. · افزایش ضریب تبدیل غذایی: در نهایت، این مشکل به صورت افزایش ضریب تبدیل و کاهش سودآوری خود را نشان میدهد. نتیجهگیری: انتقال از دان استارتر به رشد، یک فرآیند ظریف است که نیاز به دقت و حوصله دارد. با رعایت اصل انتقال تدریجی طی چند روز، نظارت مستمر بر گله و مدیریت همزمان دانخوریها، میتوانید این مرحله حساس را با موفقیت پشت سر گذاشته و زمینه را برای یک دوره رشد پررونق فراهم کنید.