کاهش دما باید بسیار ملایم (حدود ۰.۵ درجه در روز) انجام شود. افت ناگهانی دما باعث استرس شدید و بروز بیماریهای تنفسی و **آسیت (استسقاء)** در هفتههای آخر میشود. در سنین بالا، لایههای چربی و پرها عایق بدن مرغ هستند، لذا دمای بالای ۲۴ درجه در هفتههای آخر باعث کاهش اشتها و وزنگیری میشود. ### ۶. محل قرارگیری سنسورهای دما - سنسور دماسنج را در ارتفاع **سر جوجه** (حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری زمین) نصب کنید. - سنسور نباید مستقیماً زیر هیتر یا در مسیر مستقیم باد اینلت باشد، چون عدد اشتباهی به شما میدهد. - حداقل از ۳ یا ۴ دماسنج در نقاط مختلف سالن (ابتدا، وسط و انتها) استفاده کنید. ### ۷. دمای آب آشامیدنی دمای آب نیز باید با سن مرغ متناسب باشد. در روزهای اول آب نباید یخ باشد (ایدهآل ۲۰ تا ۲۴ درجه). آب خیلی سرد باعث شوک به جوجه و عدم تمایل به نوشیدن میشود که منجر به دهیدراته شدن (خشک شدن) جوجه میگردد. **یک نکته برای هفتههای آخر:** در روزهای پایانی دوره، مرغها خودشان گرمای زیادی تولید میکنند. در این زمان، تهویه صحیح برای خروج این گرمای داخلی، حیاتیتر از کار کردن هیترهاست. آیا سیستم گرمایشی سالن شما **جتهیتر** است یا از **هیترهای کابینتی (هوای گرم)** استفاده میکنید؟ (این موضوع در توزیع یکنواخت دما تأثیر زیادی دارد).